Radzieckie ciągniki gąsienicowe zawdzięczają swój dynamiczny rozwój doświadczeniu zdobytemu podczas budowy czołgów w czasie II Wojny Światowej. Trudno się dziwić, czemu planiści Związku Radzieckiego postawili w rolnictwie głównie na ciężkie gąsienicowe maszyny.  Brak dróg oraz olbrzymie połacie pól do obrobienia wymagały sprzętu, który poradziłby sobie zarówno w ciężkim, nie rzadko grząskim terenie, jak i posiadałyby gigantyczną wprost moc uciągową.