Już podczas II Wojny Światowej społeczności zaangażowane w konflikt zaczęły dostrzegać konieczność stworzenia i zarządzania strukturami odpowiedzialnymi za szybkie usuwanie skutków ataków lotniczych lub wszelkiej maści katastrof. Potrzebny był system zarządzania skoordynowanymi służbami chroniącymi zarówno ludność cywilną, jak i przywracającymi działanie infrastruktury sparaliżowanej w danym momencie np. w wyniku działań wojennych. Zdawałoby się, że najszybciej zdali sobie z tego sprawę Brytyjczycy, których skoordynowane działania skupione na obronie, przeciwdziałaniu i usuwaniu skutków lotniczych ataków na brytyjskie miasta, okazały się skuteczne.

Podobno, gdy marzą nam się w życiu duże pieniądze, powinniśmy zawodowo robić to, co najbardziej kochamy, to co nas pasjonuje. Wkładać w pracę całe serce, nie bać się operować wielkimi kwotami oraz podejmować duże ryzyko. Odradza się natomiast myśleć o efekcie końcowym, podobno to samo przyjdzie. Nie chcę wiedzieć o czym nie myślał hrabia Albrecht von Goertz, projektant karoserii BMW 507. Ponieważ stworzył on jeden z najpiękniejszych samochodów, jakie świat widział. Efekt jego pracy fascynuje miłośników motoryzacji po dziś dzień. Niestety, co ciężko pojąc, nie przyniósł sukcesu projektantowi, czy nawet producentowi aut z Monachium.

Jestem kulinarnym tradycjonalistą. Tak o sobie myślę. Lubię dobrze wysmażonego steka, gęstą grochówkę czy klasyczny śląski obiad z modrej kapusty, rolady i pływających w zawiesistym sosie klusek. Żeby było jasne, rolada może być tylko wołowa. Wszystko inne to erzac. Jak każdy normalny facet po czterdziestce, lubię dobrze zjeść i wstać od stołu syty i zadowolony. Dlatego też, przewrotnie chyba, lubiłem oglądać programy kulinarne. Wszystkie te topszefy, hellkiczeny i im podobne zjawiska o tym, jak spowodować by klient opuścił restaurację, naprawdę dostarczały mi wiele rozrywki. Porównując to do kondycji polskiego kabaretu, uważam, że programy kulinarne były śmieszniejsze. Brakuje mi ich. 

Gdy nastał wrzesień 2011 roku Porsche dało miłośnikom 911-tki kolejną okazję do marudzenia, narzekania i wieszania psów. Tak dzieje się zawsze podczas prezentacji każdej nowej generacji tego samochodu. Wtedy schodząca ze sceny jest tą ostatnią najlepszą i jedyną w swoim rodzaju. Nowy model nie dorasta do pięt swojemu poprzednikowi, jest przeklęty. W przypadku opisywanego niedawno przeze mnie 996 powodem nienawiści były wodny układ chłodzenia i brzydkie jajowate reflektory. Tym razem we Frankfurcie pokazano już siódmą generację tej legendy i zaczęło się biadolenie.

Mercedes W110 pojawił się w 1961 roku jako następca modelu W120 i przez kolejnych siedem lat był flagowym modelem średniej klasy. Auto nieco urosło w stosunku do swojego poprzednika, a dzięki charakterystycznym skrzydełkom na tylnej klapie zyskał on przydomek "Heckflosse“, co w dosłownym tłumaczeniu znaczy płetwa ogonowa. W Polsce najczęściej mówiło się na niego skrzydlak. W podstawowej wersji auto napędzane było benzynową jednostką o pojemności 1.9 litra. Drugim dostępnym silnikiem był 2-litrowy diesel. Podobno, gdy Mercedes W110 pojawił się na rynku, w prasie pojawiało się wiele nieprzychylnych, kpiarskich, artykułów o zastosowanej w nim jednostce dieslowskiej.  

Sally - wielka miłość Zygzaka McQueena z animowanego filmu "Auta". W tą postać wcieliło się Porsche 911 generacji 996. Mogliśmy je także zobaczyć w początkowych scenach "60 sekund" z Nicolasem Cage'm w roli głównej. Pojawił się także na okładce epokowej gry samochodowej "Need for Speed Porsche 2000". Dzisiaj jednak nie o grach czy filmach będziemy prawić, tylko o uczuciu, jakiego doznali najwięksi ortodoksi Porsche w chwili debiutu bohatera dzisiejszego opowiadania. 

Mercedes Atego pojawił się w 1998 roku, jako następca, produkowanej od 14 lat, serii lekkich uniwersalnych ciężarówek oznaczonej symbolem LK. Te doskonale przyjęte pojazdy, ze względu na swoją niezawodność i ogromne możliwości zabudowy, zyskały sobie szerokie grono użytkowników, którzy z nadzieją spoglądali w stronę nowego produktu Daimlera.