Skrzyniowa wersja agatowskiego Gaza 66 trafiła do mojej kolekcji dość niespodziewanie. Poszukiwałem tego samochodu już jakiś czas i kiedy zaczynałem już nieco wątpić czy uda mi się ów model sprowadzić znanymi mi kanałami, pojawiła się niemal pod samym nosem okazja zdobycia auta. Model jak widać na zdjęciach prezentuje się bardzo dobrze. Podobnie jak w opisywanej nieco wcześniej cysternie, samochód cieszy oko szczegółami, ładnie odwzorowaną bryłą szoferki oraz bogatym w elementy podwoziem.

W 1970 roku rozpoczęto produkcję wersji A07, która od poprzednika różniła się przede wszystkim nowym nadwoziem. Samochód ceniony już wówczas bardzo przez odbiorców stał się bazą dla różnych zabudów. Pojawiła się więc przeznaczona dla dziesięciu osób wersja osobowa, samochód rolniczy z przedłużoną skrzynią ładunkową oraz kolejna wersja pożarnicza. Modele A07 oraz pochodne napędzane były silnikami S-21 o mocy 70KM. Prędkość maksymalna pojazdu wynosiła 100km/h a średnie spalanie oscylowało w granicach 14 litrów. Do samego końca produkcji Żuk nie doczekał się już modernizacji nadwozia. Wszystkie pozostałe zmiany tyczyły się głównie podzespołów napędowych, hamulców czy instalacji elektrycznej. Ostatnia istotną zmianą w Żukach było wprowadzenie w 1991 roku silnika wysokoprężnego o pojemności 2417 cm i mocy 70KM. Poniżej kilka zdjęć modeli A07 oraz A11B. 

          W 1958 roku na Międzynarodowych Targach Poznańskich zaprezentowano oficjalnie nowy, polski samochód dostawczy produkowany w zakładach FSC Lublin. Stanisław Tański, główny konstruktor potrzebował dwóch lat by na bazie Warszawy M-20 zbudować prosty samochód użytkowy, któremu nadano nazwę Żuk. Po liczącej 50 sztuk serii próbnej, Żuk na stałe trafił do produkcji seryjnej w 1959 roku zastępując wysłużonego Lublina 51. Bardzo szybko rozpoczęto produkcję różnych wersji nadwoziowych, wśród których znalazł się m.in. zamknięty furgon, oraz wersja pożarnicza szczególnie ceniona przez egipskiego odbiorcę. W 1967 na rynek trafiła wersja skrzyniowa z drewnianą skrzynią ładunkową całkowicie oddzieloną kabiny od kierowcy.  Przez następne lata produkcji Żuk przechodził kilka modernizacji otrzymując m.in. nową osłonę chłodnicy oraz nieco zmienione, przestronniejsze nadwozie. Mimo swojej awaryjności i dość małej mocy samochód stał się hitem nie tylko na rynku polskim ale i zagranicznym. Duża część wynoszącej 587 500 egzemplarzy produkcji, trafiła na eksport. 13 lutego 1998 roku zakończono produkcję sędziwej konstrukcji, która jednak stała się jednym z najbardziej rozpoznawalnych samochodów produkcji polskiej.