Łada 2103 z Hachette, to drugi (po pokazywanym kilka tygodni temu Polonezie) model w skali 1:24 w kolekcji Muzeum 1:43. Z testowej serii Samochodów PRL, to właśnie te dwa modele musiały znaleźć się w moim zbiorze. Polonez - rozumie się samo przez się, a Łada z racji mojej ogromnej sympatii dla niej. Pozostałe dwa – Fiat 125p oraz Warszawa, nie wzbudzały już mojego zainteresowania w takim stopniu. 

Model, który dziś możecie oglądać na zdjęciach wykonany jest na poziomie podobnym do tego, z jakim mieliśmy do czynienia przy okazji wspomnianego Poloneza. Bryła pojazdu odwzorowana jest świetnie. Cieszy mnie ilość detali, zwłaszcza chromów, które w żadnej innej Ładzie nie prezentowały się tak okazale. Warto zwrócić uwagę na piękną głębię grilla oraz charakterystyczne kołpaki. Podobają mi się także tylne reflektory. Jedynie wnętrze modelu wykonano w jednolitym, czarnym kolorze, nie zapominając jednak o najistotniejszych elementach tj. kształt kierownicy, deski wskaźników oraz przeszyć na siedzeniach. Oczywiście, jak się domyślacie pełni mojego szczęścia dopełnia idealny, niebieski kolor nadwozia. 

Zamiast podsumowania powiem jedynie, iż Łada 2103 z serii Samochodów PRL, to aktualnie jeden z jaśniejszych punktów w kolekcji Muzeum 1:43. Samochodzik zadowala mnie całkowicie, nie towarzyszy mu uczucie niedosytu, ani źle wydanych pieniędzy. Chętnie poznam Wasze opinie o modelu. Zapraszam do galerii. 

Zgodnie z życzeniem czytelników, którzy oddali swój głos w ankiecie na profilu fejsbukowym Muzeum 1:43, publikuję wpis o… Wartburgu 311. Najwyraźniej i Wam przypadły do gustu te śliczne samochodziki. Tym, którzy nie śledzą mojego profilu na FB wyjaśnię, iż od czasu do czasu zadaję pytanie czytelnikom, o jakim modelu chcieliby przeczytać w kolejnym wpisie. Do wyboru zawsze są dwa z modeliki - ten, który zbierze więcej głosów trafia na łamy bloga jako pierwszy. Tym razem w szrankach stanął widoczny na zdjęciach Wartburg oraz amerykański ambulans Cadillac Miller Meteor. Przyznam, że byłem pewien, iż to właśnie ten drugi wygra losowanie. Okazało się jednak, że niewielką ilością głosów zwyciężył sympatyczny kabriolet z enerde.

Terenowy Uaz 469B to dziś samochód w pełni zasługujący na miano kultowego. Prosta i bardzo wytrzymała konstrukcja produkowana przez ponad trzydzieści lat, była trzonem floty lekkich pojazdów terenowych Układu Warszawskiego. Uaz 469B udział w niemal wszystkich konfliktach zbrojnych w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych. Po rozpadzie Związku Radzieckiego praktycznie po dziś dzień pozostaje jeszcze na wyposażeniu wojsk wielu republik poradzieckich i państw Bliskiego Wschodu.

Dzisiaj chciałbym Wam zaprezentować model, który od dawna zalega gdzieś w czeluściach mojej szafy. Model przywędrował do mnie jeszcze za czasów prenumeraty Złotej Kolekcji Aut Peerelu, którą to nie raz opisywałem na łamach mojego bloga. Był jednym z ostatnich, które otrzymałem z prenumeratą, z której zaraz potem zrezygnowałem. Dlaczego? Pewnie każdy z Was się domyśla. Gaz 24 Wołga, którego model widzicie na poniższych zdjęciach, to nic innego jak kolejny uboższy klon gablotkowego modelu Ist Models. 

      W 1974 roku rozpoczęto prace nad kolejną z wielu wersji rozwojowych Polskiego Fiata 126p – małego furgonu. Tego samego roku gotowy był pierwszy prototyp, za którego projektem stał doc. Cezary Nawrot z warszawskiej ASP. Znacznej zmianie uległa tylna część pojazdu, którą przeprojektowano w taki sposób, iż uzyskano przestrzeń ładunkową o pojemności 1m³. Przestrzeń towarowa zakryta była sztywną zabudową z laminatu, którą od przedziału osobowego oddzielała siatka zabezpieczająca przed ewentualnym przesunięciem się ładunku. 

       Wybaczcie chwilę przerwy, ale dopadła mnie jesienna chandra, z którą jakoś nadal ciężko mi się uporać. Z wiekiem chyba coraz bardziej staję się wrażliwy na pogodę i choć nigdy nie przepadałem za żarem lejącym się z nieba, to ostatnio jakoś zaczyna mi go brakować. Czas jednak zostawić jesienne depresje w tle i zająć się kolejnym modelikiem. Dzisiaj na chwile wrócimy do samochodów osobowych, ale nadal pozostaniemy w klimacie dobrze znanych nam demoludów. Nie wiem jak się to stało, ale w całej historii Muzeum 1:43 przegapiłem jeden z najbardziej znanych i rozpoznawalnych samochodów byłego Związku Radzieckiego – Zaporożca 968A. 

     Bohaterem dzisiejszego wpisu będzie ciekawy modelik Ify W50L z zabudową… no właśnie dźwigu czy żurawia? Skąd pytanie? Będąc ostatnio na giełdzie kolekcjonerów modeli samochodów w Warszawie jeden z kolegów uświadomił mnie, iż cyt: „Dźwigiem możemy co najwyżej wjechać z parteru na trzecie piętro, wszystko co ma koła to żuraw”. Przyznam się, że jako humanista z natury i wykształcenia, nigdy nie zgłębiłem natury tego technicznego zagadnienia. Przyjmijmy jednak jako pewnik, iż mamy do czynienia z żurawiem. 

    Łada 2109 Samara to bez wątpienia kamień milowy w radzieckiej, a później rosyjskiej motoryzacji. Auto, które z założenia miało zawojować niemal cały europejski i azjatycki rynek motoryzacyjny, pojawiło się w sprzedaży w 1984 roku. Początkowo sprzedawane było w Rosji pod nazwą Waz Sputnik, jednak na rynkach europejskich samochód oferowano, jako Łada Samara. Wspomniane oczekiwania przerosły oczywiście rzeczywistość, ale i tak Samara była jednym z lepiej sprzedawanych modeli zaprojektowanych w zakładach AvtoWAZ w Togliatti.