Wiem, że niemal identycznego Ziła 130 pokazywałem już na łamach tego bloga, ale musze się pochwalić moim nowym nabytkiem. Niedawno udało mi się zamienić mojego Ziła z Aist, którego mieliście już okazję oglądać, na modelik z nieco wyższej półki – SSM. Różnice może nie są dostrzegalne na pierwszy rzut oka, ale są i to bardzo istotne. Przede wszystkim model posiada fototrawione wycieraczki oraz całkowicie odtworzone wnętrze szoferki.  Warto zwrócić uwagę na wkłady lusterek oraz różnice w malowaniu podwozia, a konkretnie dolnych partii skrzyni ładunkowej. Moim zdaniem, choć ocena oparta jest jedynie na obserwacji, model SSM posiada także znacznie lepszy lakier. Zapraszam od razu do galerii samodzielnego porównania obu modelików. Link do poprzedniego znajdziecie TUTAJ.

    Łada 2109 Samara to bez wątpienia kamień milowy w radzieckiej, a później rosyjskiej motoryzacji. Auto, które z założenia miało zawojować niemal cały europejski i azjatycki rynek motoryzacyjny, pojawiło się w sprzedaży w 1984 roku. Początkowo sprzedawane było w Rosji pod nazwą Waz Sputnik, jednak na rynkach europejskich samochód oferowano, jako Łada Samara. Wspomniane oczekiwania przerosły oczywiście rzeczywistość, ale i tak Samara była jednym z lepiej sprzedawanych modeli zaprojektowanych w zakładach AvtoWAZ w Togliatti. 

Dopadła mnie niemoc. Kilka razy zabierałem się za napisanie wpisu o następcy Gaza 21 i… za każdym razem próba kończyła się na niczym. Być może dopadło mnie zmęczenie wiosenne? Nie wiem. 

   Gaz 24 Wołga pojawił się na rynku radzieckim w 1967 roku i zastąpił przestarzałego zarówno wizualnie jak i konstrukcyjnie poprzednika, Gaza 21. Nowy Gaz poszczycić mógł się całkowicie nowym nadwoziem, które choć bardzo przestronne, wygodne i nowoczesne, nadal nie oparło się podobieństwom do samochodów amerykańskich. 

Niegdyś radziecki, dziś rosyjski producent samochodów UralAZ, znany jest w Polsce głównie za sprawą modelu 375, który w czasach Peerelu dość szeroko używany był w Ludowym Wojsku Polskim. Nie ma w tym nic dziwnego, bo od końca lat siedemdziesiątych była to podstawowa ciężarówka wojsk radzieckich. Siłą rzeczy bratnie narody wyposażane były w tego typu pojazdy. Geneza zakładów UralAZ sięga czasów wojennych.

     Rodzina moich KrAZów powiększa się cały czas. Jak już wspomniałem w poprzednim poście, niedawna przesyłka z modelami z Rosji zawierała kilka ciągników siodłowych w tym dwa KrAZy. Dziś chciałbym pokazać Wam drugą miniaturkę sygnowaną logiem Aist czyli widocznego na zdjęciach KrAZa 258. Jak pewnie zauważyliście w odróżnieniu od pokazanego kilka dni temu KrAZa 255B, modelik widoczny na zdjęciach posiada szosowe opony.

Mój drugi Moskwicz 400 zjawił się u mnie dość niespodziewanie. Nie planowałem zakupu tego autka, bo ten, którego posiadam w zupełności mi wystarczał. Jak zawsze mój nieplanowany zakup sprowokował przypadek. Nadmienię jedynie, iż zapłaciłem za niego nie więcej niż za cztery dobre piwa, co za gablotkowy IST Models wydaje się wręcz śmieszną ceną. Jak zauważyliście na fotografiach model odwzorowany i wykonany jest bardzo starannie. Wyważona warstwa lakieru pokrywa piękne nadwozie, przyozdobione drobnymi detalami i elementami ozdobnymi. 

     Jak już pewnie zauważyliście radzieckich Ziłów w moim miniaturowym garażu zaparkowało już kilka. Dosłownie parę dni temu dołączył do nich kolejny. Tym razem prosto z Moskwy przyjechała do mnie cywilna wersja Ziła 131. Model oczywiście wyprodukowała opisywana przeze mnie wielokrotnie rosyjska Avtoistoriya (Aist), której wypusty cenię sobie za doskonały stosunek jakości do ceny. Również i tym razem Aist mnie nie zawiodła.

Łada 1500, lub jak kto woli WAZ 2103, to moim zdaniem najpiękniejszy radziecki samochód osobowy. Zaprojektowany, jako bardziej luksusowa wersja popularnego modelu 2101, produkowany był od 1972 roku. Początkowo zakładano, iż modelem o podwyższonym standardzie będzie licencyjny odpowiednik Fiata 125, jedna strona radziecka z powodu zbyt małej unifikacji z produkowanym już na licencji modelem 2101 (Fiat 124) zrezygnowała z tego pomysłu.

T25A Władimiriec to obok Ursusa C330 najpopularniejszy ciągnik rolniczy ostatniego czterdziestolecia w Polsce. Produkowany od 1966 w Charkowie, a od 1972 w Władimirskij Motoro-Traktornyj Zawod w Włodzimierzu, wtopił się niemal w krajobraz wsi dawnego bloku wschodniego. Z racji swojej mocy i rozmiarów T25A wykorzystywany był głównie w małych gospodarstwach rolnych i sadowniczych.

Łada 2106 to bez wątpienia jeden z najładniejszych, radzieckich samochodów. Choć stanowił zaledwie kolejne wcielenie licencyjnego Fiata 124, a później radzieckiej Łady 2101, to i tak w czasach PRLu uchodził za swoisty luksus. Podstawowym konkurentem Łady 2106 w krajach Bloku Wschodniego był Polski Fiat 125p, który jednak z racji coraz bardziej ekonomicznego charakteru produkcji, zasadniczo nie mógł się równać ze swoim radzieckim odpowiednikiem.

     Kolejny Ził 131 znajdujący się w moim zbiorze to widoczna na zdjęciach wersja pożarnicza. Jak widać na fotografiach nie jest to jednak wóz bojowy, a jedynie transportowy. Poza malowaniem nie różni się niczym od pokazywanej wcześniej odmiany wojsk Narodów Zjednoczonych czy innych wersji modelu dostępnych na rynku. Nie umniejsza to jednak uroku miniaturce, która moim zdaniem wykonana jest bardzo efektownie. Zasadniczo do pełni szczęścia brakuje jedynie porządnych osłon na przednie reflektory, które jak i w przypadku opisywanej wersji wojskowej są zwyczajnie za grube i tandetne. Poza tym wszystko wydaje się być w porządku. Dobrze położona, wyważona warstwa czerwonego lakieru, starannie dopracowane detale zarówno nadwozia jak i podwozia, czynią z modelu bardzo atrakcyjny, wyróżniający się na półce eksponat. Zapraszam zatem do galerii.

Zachodzę głowę jak ten pięciodrzwiowy bazyliszek, zbudowany na bazie Moskwicza 408, stał się częścią kolekcji KAP. W samej broszurze dołączonej do modelu podkreślone zostało, co najmniej dwa razy, iż ów IŻ w Polsce praktycznie w ogóle nie był znany. Rozumiem, że skoro jest model to trzeba go sprzedać ale gratuluję redaktorowi szczerości w stwierdzeniu, że w PRLu jednak nie był kultowy, bo nikt go tam nie widział. Może za mało mojej szkoły, ale brzmi to jak strzał w stopę. Sam model, jak widać na załączonych fotografiach, jakościowo nie odbiega od średniej.