Wybaczcie chwilę przerwy, ale dopadła mnie jesienna chandra, z którą jakoś nadal ciężko mi się uporać. Z wiekiem chyba coraz bardziej staję się wrażliwy na pogodę i choć nigdy nie przepadałem za żarem lejącym się z nieba, to ostatnio jakoś zaczyna mi go brakować. Czas jednak zostawić jesienne depresje w tle i zająć się kolejnym modelikiem. Dzisiaj na chwile wrócimy do samochodów osobowych, ale nadal pozostaniemy w klimacie dobrze znanych nam demoludów. Nie wiem jak się to stało, ale w całej historii Muzeum 1:43 przegapiłem jeden z najbardziej znanych i rozpoznawalnych samochodów byłego Związku Radzieckiego – Zaporożca 968A. 

    Łada 2109 Samara to bez wątpienia kamień milowy w radzieckiej, a później rosyjskiej motoryzacji. Auto, które z założenia miało zawojować niemal cały europejski i azjatycki rynek motoryzacyjny, pojawiło się w sprzedaży w 1984 roku. Początkowo sprzedawane było w Rosji pod nazwą Waz Sputnik, jednak na rynkach europejskich samochód oferowano, jako Łada Samara. Wspomniane oczekiwania przerosły oczywiście rzeczywistość, ale i tak Samara była jednym z lepiej sprzedawanych modeli zaprojektowanych w zakładach AvtoWAZ w Togliatti. 

Na wstępie proszę o wybaczenie w związku z dość długim milczeniem. Trochę się u mnie w ciągu ostatniego miesiąca wydarzyło i pozmieniało. Zaliczyłem również krótki urlop, po którym z nową energią spieszę prezentować Wam kolejne modele w zbiorach Muzeum 1:43. Niebawem również opowiem Wam o małej reorganizacji w mojej kolekcji, której wynikiem jest dość pokaźna jej redukcja. Nim jednak to nastąpi chciałbym zaprezentować Wam jeszcze jeden modelik z starszej puli.

Syrenę Bosto pokazywałem Wam jakiś czas temu przy okazji wpisu o modeliku sygnowanym logiem WhiteBox. Odpuszczę sobie dziś w takim razie rys historyczny pojazdu i od razu przejdę do samego modeliku. Dzisiejszy egzemplarz to miniatura pochodząca z coraz gorzej wypadającej serii Kultowych Aut Peerelu. Dlaczego coraz gorzej? Dlatego, iż jest to kolejny model z serii, który zarażony jest diecastowym rakiem – zink pestem. 

Wiadomość o pojawieniu się w serii Kultowych Aut Peerelu Simsona Duo przyjąłem z ogromnym entuzjazmem. Choć pamiętam czasy, gdy spotkać można je było na ulicach, to jednak wraz z upływem kolejnych lat wspomnienie tego ciekawego pojazdu zupełnie się zamazało. Dopiero kolejna odsłona wspomnianej serii przypomniała mi o Simsonie Duo. Natychmiast wróciło wspomnienie starszego pana, który w mojej dzielnicy posiadał i poruszał się właśnie takim samym, jak prezentowany poniżej model. 

Dopadła mnie niemoc. Kilka razy zabierałem się za napisanie wpisu o następcy Gaza 21 i… za każdym razem próba kończyła się na niczym. Być może dopadło mnie zmęczenie wiosenne? Nie wiem. 

   Gaz 24 Wołga pojawił się na rynku radzieckim w 1967 roku i zastąpił przestarzałego zarówno wizualnie jak i konstrukcyjnie poprzednika, Gaza 21. Nowy Gaz poszczycić mógł się całkowicie nowym nadwoziem, które choć bardzo przestronne, wygodne i nowoczesne, nadal nie oparło się podobieństwom do samochodów amerykańskich. 

Wychodząc naprzeciw potrzebom polskiej wsi i drobnym przedsiębiorcom Fabryka Samochodów Małolitrażowych w Bielsku Białej, rozpoczęła w 1972 roku seryjną produkcję Syreny R20. Prace nad projektem rozpoczęto rok wcześniej. Seryjna produkcja poprzedzona była krótką, prototypową serią obejmującą siedemnaście samochodów przekazanych rolnikom do użytkowania testowego. Zebrane doświadczenia pozwoliły na drobne korekty, po których uruchomiono produkcję lekkiego pickupa opartego konstrukcyjnie na modelu 105. 

Niedawno w Katowicach świętowano smutną uroczystość pożegnania ostatnich czynnych Ikarusów, tym samym codzienny widok żółtego Ikarusa na linii nr 7, przejeżdżającego niedaleko mojego domu, przeszedł do historii. Zastąpił go śliczny Solaris, który jednak nie ma tego czegoś, czym mógł się poszczycić klasyk – duszy. Odkąd pamiętam Ikarusy bez względu na aurę, porę dnia czy nocy i sytuację polityczną mozolnie wykonywały swoją pracę. Zastanawialiście się kiedyś ile taki czterdziestoletni Ikarus mógłby opowiedzieć historii? Podobnie jak my, przeszedł transformację ustrojową, przeżył komunizm, borykał się z kapitalizmem, aż w końcu dojechał dumnie do kresu swojej podróży.

Gaz 21 Wołga produkowany był w zakładach GAZa w Gorkim od 1956 do 1970 roku. Prace nad następcą wysłużonej M-20 Pobiedy rozpoczęły się w 1951 roku pod kierownictwem inżyniera A.Lipharta, jednak ostatecznie za projekt nowego auta odpowiadał A.Niewzorowow.  Już z końcem 1953 roku gotowy był pierwszy projekt samochodu. W celu uproszczenia procesu konstrukcyjnego część elementów nowej Wołgi pochodziło z przestarzałej Pobiedy. 

Pozostańmy jeszcze na chwilę w klimatach enerdowskich. Po klasycznym Roburze LD3001 przyszła pora na równie klasyczną osobówkę. Wartburg 353 gościł już na łamach Muzeum 1:43 kilka razy. Prezentowałem Wam jego wersję kombi, pickup oraz poliftingowego sedana. Dzisiaj chciałbym Wam pokazać Wartburga 353 w wersji przed liftingiem. Ten piękny klasyk sygnowany jest logiem chińskiej IST Models i na pierwszy rzut oka wygląda wspaniale. 

Dziś chciałbym zaprezentować Wam modelik samochodu, który jest doskonale znany w Polsce, choć nie koniecznie w wersji pickup. Mowa oczywiście o widocznym na zdjęciu Wartburgu. Wersja 353 Trans była jedną z kilku odmian tego kultowego dziś, zwłaszcza w Niemczech, samochodu. Na łamach Muzeum 1:43 Wartburgi w różnych wersjach gościły już wielokrotnie toteż pozwolę sobie opuścić rys historyczny wozu. Model, który widzicie na zdjęciach pochodzi z serii Kultowych Aut Peerelu wydawanej nakładem DeAgostini Polska jakiś czas temu. Dodam, co istotne w przypadku modeli pochodzących z tej serii, iż Wartburg nadal się nie rozpadł i nie stracił lakieru. 

Syrena 102 produkowana była w latach 1962-1963. Auto stanowiło zmodernizowaną wersję poprzedniego modelu 101. Od poprzednika nowa Syrena różniła się m.in. zmodernizowanymi partiami tylnymi, w których znalazły się zespolone lampy tylne oraz przekonstruowana klapa bagażnika. Samochód posiadał nieco większą pojemność przedziału bagażowego. Po raz pierwszy również zastosowano w Syrenie składane przednie fotele. Umożliwiały one łatwiejszy dostęp pasażerów do tylnej kanapy. 

Rosyjska wytwórnia SSM (Start Scale Models) wypuściła niedawno na rynek kilka odmian klasycznego Gaza 66. Polowałem na wersję z zabudową typy kung, niestety szybkość, z jaką modeliki się rozeszły nie dała mi szansy na zdobycie wymarzonego autka. Mówi się trudno, postanowiłem więc zapolować na wersję skrzyniową. Tym razem się udało. Oto dzisiaj mogę Wam zaprezentować pięknego Gaza 66 sygnowanego logiem Start Scale Models. 

Warszawa 203 gościła na łamach mojego bloga już wiele razy. Spowodowane to oczywiście jest faktem, iż posiadam wiele wersji tego samochodu. Dzisiaj jednak chciałbym Wam zaprezentować model, który traktuję, jako swoiste zwieńczenie mini zbioru Warszaw. Pominę rys historyczny tego samochodu, ponieważ pojawił się już kilka razy przy okazji poprzednich wpisów o Warszawach i przejdę od razu do opisu samego modelu. 

Skodę 120 opisywałem już przy okazji wpisu o modelu, który ukazał się nakładem wydawnictwa DeAgostini w serii Kultowych Aut Peerelu. Niedawno w mojej kolekcji pojawiły się dwa kolejne modele tego samochodu. Jeden z nich chciałbym pokazać Wam dzisiaj. Oczywiście mowa o samochodziku sygnowanym logiem czeskiej wytwórni Abrex. Auto przyjechało do mnie wraz z pokazywanymi wcześniej „favoritką” i „setką”. Z wszystkich trzech budzi niestety najbardziej mieszane uczucia.  

Od jakiegoś już czasu szukałem modelu Skody 100/110. Samochodzik wydany swego czasu w serii Kultowych Aut Peerelu odstraszył mnie swoją karykaturalną bryłą, więc z niego zrezygnowałem. Niestety rynek modeli w skali 1:43 w temacie Skód nie pozostawia zbyt dużego wyboru. Kilka lat temu w sprzedaży pojawił się model Skody 110L sygnowany logiem czeskiej wytwórni Abrex. Wielkim ukłonem w stronę kolekcjonerów był fakt, iż ów Skody dostępne były w różnych kolorach. Jeśli dobrze zapamiętałem kolekcjonerzy mogli wybierać aż z jedenastu barw. 

Wybrałem się ostatnio do sklepu ze sprzętem szeroko pojętym, jako RTV-AGD. Nie kupiłem oczywiście tego, po co pojechałem, za to w jednym z koszy z artykułami promocyjnymi znalazłem garść modeli pochodzących z pozostałości po serii Kultowych Aut Peerelu. Wśród nich m.in. widoczny na zdjęciu model enerdowskiego AWZ P70 w wersji kombi. To pierwsze, enerdowskie auto z nadwoziem z duroplastu produkowane było od 1955 roku. 

Dziś chciałbym Wam pokazać wyjątkowy modelik. Syrena Bosto, bo o niej mowa, przyjechała do mnie dosłownie kilka dni temu dzięki uprzejmości kolegi Grzegorza. Długo polowałem na ten model i pewnie przegapiłbym możliwość jego kupna, gdyby nie bystre oko Damiana z Rajdowej Kolekcji, który to z kolei wypatrzył tę miniaturę. Obu Panom dziękuję za zaangażowanie, dzięki któremu mogę dziś pokazać Wam ten wspaniały model. 

Drugi „smutny” Żuk pojawił się w moim zbiorze kilka tygodni temu za sprawą Złotej Kolekcji Peerelu. Model jest kolejnym wcieleniem wcześniejszego, pochodzącego z serii Kultowych Aut Peerelu. Muszę nadmienić, że tym razem już przy pierwszym podejściu, wydawnictwo DeAgostini wysłało mi model bez wad, co w ich przypadku nie jest jak wiadomo normą. A sam model jaki jest? Właściwie to ani nie rozczarowuje, ani nie zachwyca. Mój modelik złożony jest czysto, chciałoby się wręcz napisać – starannie.

Kilka miesięcy temu prezentowałem Wam model białej Skody 105 pochodzącej z końcówki serii Kultowych Aut Peerelu. Nie trzeba było długo czekać, by po raz kolejny rodzimy oddział DeAgostini uraczył nas kolejnym wcieleniem wspomnianego samochodu. Tym razem do rąk kolekcjonerów trafił model w kolorze ceglanym, lub jak kto woli - pomarańczowym. Wszystko oczywiście za sprawą Złotej Kolekcji Peerelu. Model tradycyjnie, tak jak i jego poprzednik, wykonany jest na poziomie, nazwijmy go ekonomicznym.