W 1957 roku na targach w Lipsku pokazano następcę popularnego enerdowskiego P70. Nowy samochód oznaczono symbolem P50 i już w listopadzie tego samego roku uruchomiono w Zwickau produkcje seryjną małolitrażowego wozu. Podobnie jak w przypadku wspomnianego P70 tak i w Trabancie P50 zastosowano karoserię z odpornego na korozję duroplastu oraz niewielki dwusuwowy silnik o mocy 18 KM, a nieco później 20 KM. 

W 1970 roku rozpoczęto produkcję wersji A07, która od poprzednika różniła się przede wszystkim nowym nadwoziem. Samochód ceniony już wówczas bardzo przez odbiorców stał się bazą dla różnych zabudów. Pojawiła się więc przeznaczona dla dziesięciu osób wersja osobowa, samochód rolniczy z przedłużoną skrzynią ładunkową oraz kolejna wersja pożarnicza. Modele A07 oraz pochodne napędzane były silnikami S-21 o mocy 70KM. Prędkość maksymalna pojazdu wynosiła 100km/h a średnie spalanie oscylowało w granicach 14 litrów. Do samego końca produkcji Żuk nie doczekał się już modernizacji nadwozia. Wszystkie pozostałe zmiany tyczyły się głównie podzespołów napędowych, hamulców czy instalacji elektrycznej. Ostatnia istotną zmianą w Żukach było wprowadzenie w 1991 roku silnika wysokoprężnego o pojemności 2417 cm i mocy 70KM. Poniżej kilka zdjęć modeli A07 oraz A11B.