Bryłę kabiny kierowcy Maza serii 500 powinniście już znać dość dobrze, ponieważ pojawiła się ona na łamach mojego bloga już kilkakrotnie. Mało kto wie, że to popularne w Związku Radzieckim, auto było także bazą dla wielu prototypów. Wśród nich znalazł się m.in. ciężki KrAZ 253B z kabiną Maza 500 oraz tajemniczy wóz oznaczony symbolem 505.

Wywrotka na podwoziu Maza 503A to obok Ziła 130 MMZ 555, to najpopularniejsza tego typu maszyna spotykana niemal na wszystkich budowach dawnego Bloku Wschodniego, w tym oczywiście w Polsce. W naszym kraju najbardziej znana była w kolorze niebieskim, i dlatego na taką miniaturę polowałem. Udało mi się niedawno zupełnym przypadkiem. Kiedy robiliśmy wspólne zakupy z innymi kolekcjonerami w popularnym, rosyjskim Ritmonexxie, zdawało się, że ktoś wcześniej podkupił mi wybranego, niebieskiego Maza. Szybko jednak okazało się, że to właśnie mnie udało się nabyć ostatnią sztukę i oto dzisiaj mogę się Wam nią pochwalić. 

Białoruskich MAZów w mojej kolekcji, jak pewnie zauważyliście, jest już kilka. Tym razem chciałbym zaprezentować Wam jednak miniaturę przedstawiającą model z nowszej serii ciężarówek z Mińska, mianowicie 5551. Samochód, którego model prezentuje poniżej, produkowany był w latach 1991/97. Sama seria 5551 produkowana jest praktycznie nieprzerwanie od 1985 roku. Jak widać na załączonych fotografiach samochód posiada już całkowicie nową kabinę kierowcy.

Kolejny Maz w mojej kolekcji to widoczna na zdjęciach miniatura serii 516B. Model pochodzi z rosyjskiej wytwórni Nash Avtoprom i zasadniczo nie odbiega od innych znanych wypustów firmy. Odwzorowany, złożony i pomalowany jest prawidłowo. Zadbano o charakterystyczne detale, ładnie odwzorowano podwozie oraz felgi. Samochodzik zarówno na zdjęciach jak i na żywo prezentuje się naprawdę dobrze. Zapraszam zatem do obejrzenia kilku zdjęć mojego Maza 516B.

Kolejny i jak na razie ostatni KrAZ w moim zbiorze to miniatura samochodu produkowanego w latach 1989-1994. Model sygnowany logiem rosyjskiej wytwórni Nash Avtoprom, nie odbiega od poziomu prezentowanych wcześniej 214 i 260. Zarówno detale, jak i sam montaż nie pozostawiają wiele do życzenia, a w porównaniu z opisywaną wcześniej 255-tką zaryzykowałbym stwierdzenie, że wypadają wprost wyśmienicie. Jak wspomniałem chwilowo, to ostatni KrAZ jakiego chciałbym Wam pokazać, zapraszam zatem do oglądania zdjęć.

Nie będzie pewnie dla nikogo zaskoczeniem, że pokaże dziś kolejnego KrAZa, który od jakiegoś czasu garażuje w moich zbiorach. Tym razem to oczywiście klasyczny, wojskowy 255B1. Model pochodzi z kolekcji Nash Avtoprom i powiem szczerze, że z wszystkich dotychczasowych wypustów firmy, których w moich zbiorach jest już kilka, ten prezentuje się najsłabiej.  

KrAZ 260 do seryjnej produkcji trafił w roku 1981 jako następca modelu 255. Samochód z założenia miał być większy, cięższy i jeszcze bardziej wytrzymały od swojego poprzednika. Większą przestrzeń ładunkową uzyskano m.in. przesuwając nieco kabinę w kierunku silnika, pozostawiając jednak przy tym charakterystyczną, wysunięta maskę.  Wóz otrzymał także mocniejszy silnik YAMZ-238L oraz turbosprężarkę.

Od KrAZa 214 wszystko się zaczęło. Początkowo fabryka założona w 1945 roku w Krzemieńczuku produkowała elementy mostów oraz maszyny rolnicze. Łączna długość wyprodukowanych w zakładach mostów wynosiła w latach 1945 – 53 blisko 30 km. Mosty z Krzemieńczuka połączyły m.in. brzegi Dniepru, Moskwy, Dźwiny i Wołgi. W roku 1958 wraz z rosnącym zapotrzebowaniem na samochody ciężarowe postanowiono uruchomić w istniejącej już fabryce linię produkcyjną.  

Maz 500 produkowany był w zakładach Miński Avtomobilny Zavod od 1963 roku.  Ta tylno napędowa ciężarówka zastąpiła serię samochodów oznaczonych symbolem 200. Samochód początkowo posiadał ładowność 7500 kg i osiągał prędkość maksymalną 75 km/h. W roku 1970 zmodernizowano Maza 500 nadając mu oznaczenie "A".  Modyfikacje polegały m.in na podniesieniu ładowności pojazdu do 8000 kg oraz zwiększeniu maksymalnej prędkości o 10 km. Maz 500 posiadał jak na swoje czasy bardzo nowoczesną kabinę w całości wykonaną ze stali, odchylaną do przodu, co wówczas było rzadkością w krajach bloku wschodniego.