Na początku lat sześćdziesiątych w Związku Radzieckim dotkliwie odczuwany był brak samochodu gaśniczego przeznaczonego do operowania na terenach wiejskich. Z wiadomych powodów nie było mowy o projektowaniu wozu od podstaw, dlatego radzieccy inżynierowie postanowili wykorzystać do tego celu sprawdzoną konstrukcję, jaką był Gaz 51. Kryteria konstrukcyjnie zakładały m.in., iż samochód miał radzić sobie w terenie, nie wymagać obsługi przez dużą grupę strażaków, a co najważniejsze miał posiadać możliwie duży zbiornik na wodę oraz pompę. 

Dziś chciałbym Wam pokazać wyjątkowy modelik. Syrena Bosto, bo o niej mowa, przyjechała do mnie dosłownie kilka dni temu dzięki uprzejmości kolegi Grzegorza. Długo polowałem na ten model i pewnie przegapiłbym możliwość jego kupna, gdyby nie bystre oko Damiana z Rajdowej Kolekcji, który to z kolei wypatrzył tę miniaturę. Obu Panom dziękuję za zaangażowanie, dzięki któremu mogę dziś pokazać Wam ten wspaniały model. 

Drugi „smutny” Żuk pojawił się w moim zbiorze kilka tygodni temu za sprawą Złotej Kolekcji Peerelu. Model jest kolejnym wcieleniem wcześniejszego, pochodzącego z serii Kultowych Aut Peerelu. Muszę nadmienić, że tym razem już przy pierwszym podejściu, wydawnictwo DeAgostini wysłało mi model bez wad, co w ich przypadku nie jest jak wiadomo normą. A sam model jaki jest? Właściwie to ani nie rozczarowuje, ani nie zachwyca. Mój modelik złożony jest czysto, chciałoby się wręcz napisać – starannie.

Rolniczą Nysę 522 pokazywałem Wam już przy okazji ukazania się jej miniatury w serii Kultowych Aut Peerelu. Kilka dni temu trafiła do mnie kolejna Nysa 522R, tym razem niebieska, pochodząca ze Złotej Kolekcji Peerelu, czyli klona wspomnianej wcześniej serii wydawniczej.  Pominę rys historyczny i przejdę od razu do krótkiej oceny prezentowanej miniatury. Samochodzik na pierwszy rzut oka poza kolorem nie rożni się od swojego poprzednika. Głębsze oględziny pozwalają jednak dostrzec kilka drobnych różnic. 

Kilka dni temu pokazałem Wam Warszawę pochodzącą z serii Złotej Kolekcji PRL. Po opublikowaniu zdjęć modelu wywiązała się ciekawa dyskusja na temat stylistycznej urody naszej Warszawy. Postanowiłem więc przypomnieć Wam piękne nadwozie Warszawy 203 Kombi, która podobnie jak poprzedni model, pochodzi z serii ZK. Model oczywiście wykonała firma Ist Models i jest on nieco uboższą wersją pokazywanego już wcześniej modelu gablotkowego.

Klasycznych, polskich Żuków pojawiło się już na łamach tego bloga kilka. Pokazywałem Wam już Żuki pochodzące z kolekcji Kultowych Aut PRLu, Złotej Kolekcji PRLu, a teraz chciałbym zaprezentować kolejny modelik, który traktuję osobiście jako zwieńczenie mojej żukowej mini kolekcji. Mówię oczywiście o miniaturze, która ukazała się nakładem Editions Atlas w serii legendarnych samochodów ciężarowych. 

Warszawa kombi pojawiła się na rynku w 1965 roku. Linia nadwozia wyszła spod ręki Cezarego Nawrota, a podzespoły mechaniczne zaprojektowane zostały przez zespół inżynierów pod kierownictwem Stanisława Łukaszewicza. Tradycyjnie do napędu pojazdu użyto silników S-21 oraz M20. W zależności od zamontowanej jednostki napędowej samochody oznaczano kolejno symbolami 203K oraz 204K.